EKKANEK

  พูดจบ ภัทรขยับฝ่ามือเข้ามาประคองใบหน้าของผมเพื่อป้อนจูบ ฝ่ามือของภัทรอุ่นมากจนทำให้หัวใจของผมรู้สึกแบบเดียวกันกับสัมผัสที่ผิวแก้ม ไหนจะน้ำหนักและแรงบดคลึงที่ริมฝีปาก ผมขยับเอียงใบหน้าพร้อมเผยออ้าริมฝีปากเพื่อรับเรียวลิ้นที่แทรกตัวเข้ามา ผมไม่รู้เลยว่าคนตรงหน้าจะคือทุกสิ่งที่ติดค้างมานานหลายปี และตอนนี้เราสองคนกำลังทบทวนความรู้สึกที่หล่นหายไปให้คืนกลับมา ผมมองภาพใบหน้าของภัทรยามที่เขาขยับออกไป ดวงตาแวววาวตรงหน้าดึงดูดให้ผมต้องสำรวจมองมันอีกครั้งก่อนที่ท่อนแขนแกร่งจะขยับอุ้มช้อนตัวผมขึ้นมา ผมรู้ตัวว่ามันหยุดไม่ได้หรอก ในเมื่อทุกอย่างมันคือความต้องการของเราสองคน ช่องทางของผมเริ่มหลั่งสารเตรียมรอรับการสืบพันธุ์ เหมือนรู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นนับจากนี้ “อื้อ... ภัทร” ผมหลุดร้องออกมาเมื่อเขาดันให้แผ่นหลังของผมชิดติดผนังห้อง มวลความรู้สึกที่ช่องท้องดีดดันตัวเองชวนให้มันปั่นป่วน “คิดถึง” ความรู้สึกที่กดมันไว้พังทลายลงมาพร้อมกับทุกสิ่ง ไม่รู้เลยว่าน้ำตาไหลลงมาอาบแก้มตั้งแต่ตอนไหน รู้ตัวอีกทีภัทรก็ขยับนิ้วลูบไล่มันออกไปจนหมดแล้ว ผมยกมือขึ้นแตะสัมผัสหลังฝ่ามือของเขา ผมคิดถึงเขาไม่ต่าง...